zaloguj się   |   załóż konto   |   mapa strony   |

Ideał chrześcijanina i wspólnoty chrześcijańskiej w myśli Klemensa Aleksandryjskiego

Aleksandria przełomu II i III w.n.e. Prężnie rozwijająca się grupa wyznawców Chrystusa. Klemens, nauczyciel Orygenesa i nauczyciel tamtejszej szkoły katechetycznej próbuje dać odpowiedź na nurtujące młodą sektę pytania. Jakimi cechami powinien się wyróżniać chrześcijanin? Jakim hołdować wartościom? Jak postępować w codziennym życiu? Jak powinna wyglądać wzorcowa chrześcijańska wspólnota? Jakie powinny być jej cele, właściwości i priorytety? Na te i inne pytania odpowiada Klemens w swym pismach, które walnie przyczyniły się do ukształtowania wielu chrześcijańskich pojęć i stały się inspiracją dla całego późniejszego chrześcijaństwa.
Spróbujmy zagłębić się w tą „praktyczną” utopię i odnaleźć „utraconą wspólnotę”. Poznać Klemensa jako demokratę, „chrzciciela” filozofii, feministę i krzewiciela powszechnej miłości (agape). Zastanowić się nad źródłami jego myśli i nad możliwościami jej recepcji przez każdego z nas.

Źródło:
Klemens Aleksandryjski, Kobierce,t.1-2 (tłum. Janina Niemirska-Pliszczyńska), Pax, Warszawa 1994, Kobierce II,IV,VI,VII

Podstawowa literatura:
Henry Chadwick, Myśl wczesnochrześcijańska a tradycja klasyczna, W drodze, Poznań 2000, s. 41-63
Ks. Franciszek Drączkowski, Kościół-Agape według Klemensa Aleksandryjskiego, Wyd. KUL, Lublin 1996